102- SOY UNA MIRADA.
Soy la poesía que busca
refugio,
en la vida llena, ningún
sacrificio.
Soy clara sonata del solfeo
entonado,
soy el sumatorio de un tanto
fijado.
Soy camino de alguien que
escucha al mirar,
soy fija mirada que quiere
encontrar.
Soy alma de cosas, que rozan
mis manos,
y convierto en puente que a
otra vida paso.
Soy el torbellino de la
blanca ola,
que va en la corriente y
rompe con otra.
Soy la que suspira cuando
viene al lado,
el ojo que no mira al que hay
suspirando.
Soy la guardadora del alma
perdida,
la vida que va y engendra
otra vida.
Soy algo que un día pude
cultivar a
base de asombros de ningún
hogar.
Soy una mirada que ondeante
se va,
se aleja sin prisa, cuando a
prisa va.
Antonia Valle
CATALÁN
102. SÓC UNA MIRADA.
Jo sóc la poesia que busca refugi,
en la vida, cap sacrifici.
Sóc sonata clar tonificat solfeig,
Jo sóc la suma d'un fix tant.
Jo sóc el camí d'algú que escolta mirar,
Sóc conjunts de mirada que voleu trobar.
Jo sóc l'ànima de les coses, fregant-se les mans,
i he tornat al pont de què va passar amb una altra vida.
Jo sóc el remolí de l'onada blanca,
Es continua corrent i trenca l'altre.
Jo estic que sospira quan es tracta de la cara,
l'ull que no veus que allà són un sospir.
Jo sóc el Zeus de l'ànima perduda
la vida que passa i engendra una altra vida.
Sóc una cosa que un dia que em podria créixer a
vertigen de qualsevol base de casa.
Jo sóc un aspecte que voleiant deixa,
Es mou lentament, quan Prisa es torna.
Antonia Valle
EUSKERA,
102 - Begirada bat naiz.
Aterpe poesia naiz bila,
osorik bizitza, sakrifizio ez.
Solfeo'm argi sonata toned,
finko bat bai batura naiz.
Norbait modu begiratu entzuten dut,
aurkitu nahi duzu begiraleez dut.
Gauzen arima, hori ukitu nire eskuak nago,
eta, beste urrats bat zubi bizi bihurtu da.
Uhin zuri zurrunbiloan naiz,
korronte sartzen da, eta beste bat apurtzen du.
'M-ko duten Suspiros orduan, eskua,
begi hori ez dagoela asperenez begiratu.
Galdu soul keepeth nago,
Bizitza bizitza da, eta beste bat begets.
Egun batean, zerbait hori izan nuen hazten
harridura etxeko edozein oinarri.
Begirada bat billowy doan nago,
poliki-poliki urruntzen, duzunean presarik.
Antonia Valle
GALLEGO
102 - EU SON mirada.
Estou buscando poesía refuxio,
vida en pleno, ningún sacrificio.
Solfeo'm sonata claro debilitada,
Eu son o sumatorio dunha fixos.
Eu son alguén que escoita maneira de ollar,
Eu ollo quere atopar.
Eu son a alma das cousas, que tocan as miñas mans,
e tornar-se unha ponte de vivir a outro paso.
Eu son o turbillón de onda branca,
que entra no fluxo e rompe outro.
'M Aquel que suspira cando se trata de man,
o ollo que non mira para que suspirando.
Eu son o alma garda perdido,
a vida é vida e xera outro.
Algo que un día eu podería crecer para
base de asombro de calquera casa.
Eu son un ollar revolto que vai,
lentamente, cando se apresurar.
Antonia Valle
RUSO
102. Я ПОСМОТРЕТЬ.
Я стихи, которые ищет убежище,
в жизни, не жертва.
Я ясно тонированное сольфеджио Соната,
Я сумму фиксированной обоих.
Я от кого-то, кто слушает смотреть,
Я взгляд наборы, которые вы хотите найти.
Я душа вещи, потирая руки,
и я стал мост, что случилось с другой жизни.
Я вихрь белой волны,
Он идет на поток и другой.
Я то вздыхает, когда речь идет в сторону,
глаза, что не смотреть что там вздыхая.
Я Зевса, потерянные души,
жизнь идет и порождает другой жизни.
Я что-то, что в один прекрасный день я мог бы вырасти до
головокружения любого базирования.
Я посмотреть что развеваются листья,
Она движется медленно, когда идет Prisa.
Антония Долина
INGLÉS
102. I AM A LOOK.
I am the poetry that seeks refuge,
in the life, no sacrifice.
I am clear toned solfeggio sonata,
I am the sum of a fixed both.
I am way from someone who listens to look,
I am look sets that you want to find.
I am the soul of things, rubbing my hands,
and I become to bridge what happened to another life.
I am the whirlwind of the white wave,
It goes on stream and breaks another.
I am that sighs when it comes to the side,
the eye that does not look that there are sighing.
I am the Zeus of the lost soul,
the life that goes and begets another life.
I am something that one day I could grow to
dizzy spells of any home base.
I'm a look that fluttering leaves,
It moves slowly, when Prisa goes.
Antonia Valley
HOLANDÉS
102. IK BEN EEN KIJKJE.
Ik ben de poëzie die tot doel toevlucht heeft,
in het leven, geen offer.
Ik ben duidelijk afgezwakt solfège Sonate,
Ik ben de som van een vaste van beide.
Ik ben weg van iemand die luistert naar kijken,
Ik ben kijk sets die u wilt zoeken.
Ik ben de ziel van dingen, wrijven mijn handen,
en ik Word naar brug wat is er gebeurd met een ander leven.
Ik ben de wervelwind van de witte Golf,
Het gaat op stream en breekt een ander.
Ik ben dat als het gaat om de kant, zuchten
het oog dat ziet die niet daar zijn zuchten.
Ik ben de Zeus van de verloren ziel,
het leven dat gaat en een ander leven verwekt.
Ik ben iets dat ik zou kunnen tot groeien op een dag
Dizzy spreuken van elke woning een thuis basis.
Ik ben een blik die fladderende verlaat,
Hij beweegt langzaam, wanneer Prisa gaat.
Antonia Valley
FRANCÉS
102. JE SUIS UN COUP D'OEIL.
Je suis la poésie qui cherche refuge,
dans la vie, aucun sacrifice.
Je suis Sonate clair solfège tonique,
Je suis la somme d'un fixe les deux.
Je suis loin de quelqu'un qui regarde, écoute
Je suis jeux de look que vous voulez trouver.
Je suis l'âme des choses, en frottant mes mains,
et je deviens au pont, ce qui est arrivé à une autre vie.
Je suis le tourbillon de la vague blanche,
Il va sur stream et brise un autre.
Je suis qui soupire quand il s'agit de la partie,
le œil qui ne ressemble pas qu'il sont en soupirant.
Je suis le Zeus de l'âme perdue,
la vie qui va et qui engendre une autre vie.
Je suis quelque chose qu'un jour que je pourrais atteindre
vertiges de n'importe quel port d'attache.
Je suis un coup d'oeil ce flottement laisse,
Il se déplace lentement, quand va de Prisa.
Vallée d'Antonia
ALEMÁN
102. ICH BIN EINEN BLICK.
Ich bin die Poesie, die Zuflucht sucht,
im Leben, kein Opfer.
Ich bin klar getönten Solfeggio Sonate,
Ich bin die Summe der einer festen beide.
Ich bin weg von jemand, der zuhört, um zu suchen,
Ich bin Blick-Sets, die Sie suchen möchten.
Ich bin die Seele der Dinge, meine Hände zu reiben,
und ich werde zur Brücke einem anderen Leben passierte.
Ich bin der Wirbelwind von der weißen Welle,
Es geht auf Stream und anderen bricht.
Ich bin so seufzt, wenn es darum geht die Seite
das Auge, das nicht, dass es aussieht, sind seufzen.
Ich bin dem Zeus die verlorene Seele,
das Leben, das geht und zeugt von einem anderen Leben.
Ich bin etwas, dass eines Tages, dem ich werden konnten
Schwindelanfälle Heimatbasis.
Ich bin einen Blick verlässt das Flattern,
Es bewegt sich langsam, wenn Prisa geht.
Antonia Valle
ITALIANO
102. SONO UNO SGUARDO.
Io sono la poesia che cerca rifugio,
nella vita, nessun sacrificio.
Io sono la sonata chiaro solfeggio tonica,
Io sono la somma di un fisso entrambi.
Io sono via da qualcuno che ascolta a guardare,
Sono insiemi di aspetto che si desidera trovare.
Io sono l'anima delle cose, fregandosi le mani,
e a diventare a ponte, quello che è successo ad un'altra vita.
Io sono il vortice dell'onda bianco,
Va su stream e rompe un altro.
Io sono che sospira quando si tratta di lato,
l'occhio che non guarda che ci sono sospirando.
Io sono Zeus dell'anima persa,
la vita che va e genera un'altra vita.
Io sono qualcosa che un giorno a che avrei potuto crescere
vertigini incantesimi di qualsiasi casa base.
Io sono un look che svolazzando lascia,
Si muove lentamente, quando va di Prisa.
Valle di Antonia
DANÉS
102. JEG ER ET KIG.
Jeg er den poesi, der søger tilflugt,
i livet, ingen ofre.
Jeg er klart tonet solfeggio sonata,
Jeg er summen af en fast, begge.
Jeg er langt fra nogen, der lytter til at se,
Jeg kig sæt, som du vil finde.
Jeg er sjælen af ting, gnide mine hænder,
og jeg bliver til bro Hvad skete der med et andet liv.
Jeg er hvirvelvind af den hvide bølge,
Det går på strøm og bryder en anden.
Jeg er der suk når det kommer til siden,
øjet, der ikke ser ud som der sukke.
Jeg er Zeus af den tabte sjæl,
det liv, der går og avler et andet liv.
Jeg er noget en dag jeg kunne vokse
svimmel magi af enhver hjemmebase.
Jeg er en kig at flagrende blade,
Det bevæger sig langsomt, når Prisa går.
Antonia Valle
CHINO
102.我看看。
我的诗歌，寻求庇护，
在生活中，没有牺牲。
我很清楚被定调子视唱练耳的奏鸣曲，
我总和的固定两种。
我是从某个人来看，正在倾听的方式
我想要查找的外观设置。
我的灵魂的东西，揉我的手
和我成为到桥到另一种生活发生了什么。
我的白波旋风
它在流去，并中断另一个。
我叹了口气对边，当
看起来并不是那里的眼睛叹气。
我是灵魂的宙斯的失落，
那种又产生另一种生命的生活。
我就会变得那一天
任何家基地的发晕的魅力。
我一看那飘飘叶
它缓慢移动，当 Prisa 的时候。
安东妮亚谷
JAPONÉS
102. 私をご覧ください。
私は避難所を求めている詩
生活の中で、犠牲のないです。
明確なトーン ソルフェージュ ソナタを午前します。
私は合計の両方です。
私は、見るに耳を傾け誰かからの方法
検索したい見てセットです。
私は、魂、物事の私の手をこすり
別の人生に何が起こったの橋になります。
私は白い波の旋風
ストリームに行くし、別の中断します。
私はその側に来るときはため息をついた
そこを見ていない目がため息をつきます。
失われた魂のゼウスを午前します。
行くし、別の人生を生む人生。
私は何か私を育てることができる 1 日
任意のホームベースのめまい呪文。
私は見て葉を舞う
Prisa は行くとき、ゆっくりと移動します。
アントニア ・ バレー
FINLANDÉS
102. EN KATSO.
Olen runoutta, joka hakee turvapaikkaa,
elämässä ei uhrausta.
Olen selvästi äänisen solfeggio sonata
Olen summa kiinteä molemmat.
Olen niin joku, joka kuuntelee katsomaan,
Olen näyttää joukkoja, jotka haluat löytää.
Olen asioita, soul hankaus minun käsissä
ja olen tullut silta mitä tapahtui toisen elämästä.
Olen valkoinen aalto tornado
Se menee virta ja rikkoo toisen.
Olen että huokaa puolella, kun
silmä, joka ei Näytä että siellä huokaus.
Olen eksynyt sielu, Zeus
elämä, joka menee ja synnyttää toisen elämän.
Olen jotain että jonain päivänä saattaa kasvaa
koti-nojata huimausta loitsuja.
Olen etsiä että hulmuten lähtee,
Se liikkuu hitaasti, kun Prisa menee.
Antonia Valley
POLACO
102. JESTEM OKIEM.
Jestem poezji, która szuka schronienia,
w życiu, nie ofiary.
Jestem jasne, stonowane solfeżu sonata,
Jestem suma stałych zarówno.
Ja jestem droga od kogoś, kto wygląda,
Jestem wygląd zestawy, które chcesz znaleźć.
Jestem duszą rzeczy, zacierając ręce,
a ja się do mostu, co się stało z innego życia.
Jestem wir biały fala,
To idzie na strumień i psuje innym.
Jestem, że Westchnień, jeśli chodzi o strony,
oko, które nie wygląda, że są wzdychając.
Jestem Zeus zagubionej duszy,
życie, że idzie i rodzi życie innym.
Jestem coś, że pewnego dnia może rosnąć do
panjabian zaklęcia podstawy każdego domu.
Ja jestem pewien patrzeć że trzepot liści,
Porusza się powoli, gdy Prisa idzie.
Antonia Valle
PORTUGUÉS
102. SOU UM OLHAR.
Eu sou a poesia que busca refúgio,
na vida, sem sacrifício.
Eu sou a sonata de solfejo tons claros,
Eu sou a soma de um fixo ambos.
Estou a caminho de alguém que ouve a olhar,
Eu sou a moda de olhar que você deseja encontrar.
Eu sou a alma das coisas, esfregando as mãos,
e me tornar a ponte, o que aconteceu com outra vida.
Eu sou o turbilhão da onda branca,
Vai no fluxo e quebra a outra.
Eu sou que suspira quando vem para o lado,
o olho que não parece que lá estão suspirando.
Eu sou o Zeus da alma perdida,
a vida que vai e gera outra vida.
Sou algo que um dia que eu poderia crescer
tonturas de qualquer base de casa.
Eu sou um olhar aquele tremulando folhas,
Ele se move lentamente, quando vai da Prisa.
Antonia valle
GRIEGO
102. ΕΊΜΑΙ ΜΙΑ ΜΑΤΙΆ.
Είμαι η ποίηση που αναζητά καταφύγιο,
στη ζωή, δεν θυσία.
Είμαι σαφής τονισμένο Σολφέζ Σονάτα,
Είμαι το άθροισμα από ένα σταθερό δύο.
Είμαι μακριά από κάποιον που ακούει να δούμε,
Είμαι σύνολα βλέμμα που θέλετε να βρείτε.
Εγώ Ειμί η ψυχή των πραγμάτων, τρίβουν τα χέρια μου,
και γίνομαι γέφυρα τι συνέβη σε μια άλλη ζωή.
Είμαι δίνη του το άσπρο κύμα,
Συνεχίζεται το ρεύμα και σπάζει το άλλο.
Είμαι που αναστενάζει όταν πρόκειται για την πλευρά,
το μάτι που δεν φαίνεται ότι εκεί αναστενάζοντας.
Είμαι ο Δίας από τη χαμένη ψυχή,
η ζωή που πηγαίνει και γεννά μια άλλη ζωή.
Είμαι κάτι ότι κάποια μέρα θα μπορούσα να αυξηθώ να
ζαλάδες κάθε εγχώριας βάσης.
Είμαι μια ματιά που κυματίζουν αφήνει,
Κινείται αργά, όταν πηγαίνει Prisa.
Κοιλάδα ΑΝΤΩΝΙΑ
SUECO
102. JAG EN TITT.
Jag är poesi som söker fristad,
i livet, inga offer.
Jag är klar tonad solfeggio sonata,
Jag är summan av en fast båda.
Jag är långt från någon som lyssnar ska se ut,
Jag ser uppsättningar som du vill hitta.
Jag är själen i saker, gnugga mina händer,
och jag blir till bron vad hände med ett annat liv.
Jag är virvelvind av vit våg,
Det går på ström och bryter en annan.
Jag är som suckar när det kommer till sidan,
ögat som inte ser ut som det suckande.
Jag är Zeus av den förlorade själen,
det liv som går och föder ett annat liv.
Jag är något som en dag jag kunde växa till
yrselattacker av någon hemmabas.
Jag är en titt det fladdrande löv,
Den rör sig långsamt, när Prisa går.
Antonia Valley
NORUEGO
102. JEG ER EN TITT.
Jeg er poesi som søker tilflukt,
i livet, intet offer.
Jeg er klart tonet solfeggio sonata,
Jeg er summen av en fast begge.
Jeg er fra noen som lytter til ser,
Jeg ser sett som du vil finne.
Jeg er sjelen til ting, gni hendene,
og jeg blir til bro hva som skjedde med et annet liv.
Jeg virvelvind av den hvite bølgen,
Den går på strøm bryter en annen.
Jeg er at sukker når det kommer til side,
øyet som ikke ser ut som det er sighing.
Jeg Zevs for den bortkomne sjelen,
livet som går og avler et annet liv.
Jeg er noe som en dag jeg kunne vokse til
svimmel staver av hjem base.
Jeg se at flagrende blader,
Den beveger seg sakte, når Prisa går.
Antonia Valle
COREANO
102. 나 봐입니다.
나는 노력 피난처, 시
생활 희생.
나는 분명 격된 solfeggio 소나타
합계는 고정된 두 나.
나는 보고, 듣는 사람에 게 서 방법
내가 찾으려는 모습 세트입니다.
나 일의 영혼이 내 손을 문 지르고
그리고 또 다른 인생에 무슨 일이 있었는지 다리에 된다.
나는 흰 물결의 소용돌이
그것은 스트림에 넘어가고 다른 휴식.
내가 하는 측면에 관해서 한숨
그을 거기 보이지 않는 눈은 한숨.
나는 잃어버린된 영혼의 제우스
인생을가 고 또 다른 생명을 낳는다입니다.
내가 뭔가를 성장할 수 있는 그 어느날
어떤 홈 베이스의 현기증 주문입니다.
난 보고 나뭇잎을 나 부 끼고
그것은 천천히, Prisa가 이동 합니다.
안토니 아 밸리
CHECO
102. JSEM SE PODÍVAT.
Já jsem poezie, která hledá útočiště,
v životě, žádné oběti.
Já am jasný tónovaný solfeggio Sonáta,
Já jsem se součtem pevné obou.
Já jsem od někoho, kdo poslouchá hledat,
Já jsem vzhled sady, které chcete najít.
Já jsem duši věcí, mnul si ruce,
a já se k mostu, co se stalo s dalším životě.
Já jsem smršť bílá vlna
Jde o proud a zlomí se jiný.
Já jsem že vzdychá, pokud jde o strany,
oka, která nevypadá, že tam jsou vzdychání.
Já jsem Zeus ztracené duše,
život, který jede a plodí další život.
Já jsem něco, že jednoho dne mohl růst na
Chceš mě zabít jakékoli domovské základny.
Já jsem se že třepotající listí,
To se pohybuje pomalu, když Prisa jde.
Antonia údolí
ESLOVACO
102. SOM POZRIEŤ.
Ja som poéziu, ktorá hľadá útočisko,
v živote, žiadne obete.
Ja som jasne tónovaný solfeggio Sonáta,
Som súčtom fixnej oboch.
Som tak od niekoho, kto počúva vyzerať,
Som vzhľad súbory, ktoré chcete nájsť.
I am duše vecí, mnul ruky,
a ja sa stal most, čo sa stalo na ďalší život.
Ja som vieru Biela vlna,
Ide o prúd a rozbije ďalšie.
Som si, že vzdychy keď príde na strane
oka, ktorá nevyzerá, že tam sú vzdychať.
Ja som Zeus stratené duše,
život, ktorý ide a plodí iný život.
Ja som niečo, že jedného dňa by mohol vzrásť na
závrat kúzla akejkoľvek domovskú základňu.
I 'm vyzerať že vlajúcej listy,
To sa pohybuje pomaly, keď Prisa ide.
Antonia Valle
TAILANDÉS
102. ฉันดู
ฉันเป็นบทกวีที่ขอลี้ภัย
ในชีวิต เสียสละไม่
ผมชัดเจนกระชับ solfeggio sonata
ฉันจำนวนคงทั้งสอง
ผมจากคนที่ฟังดู
ฉันชุดลักษณะที่คุณต้องการค้นหา
ฉันเป็นวิญญาณสิ่ง ถูมือของฉัน
และฉันเป็นบริดจ์เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตอื่น
ผมลมของคลื่นสีขาว
มันไปสตรีม และแบ่งอีก
ผมว่า sighs เมื่อมาถึงด้านข้าง
ตาไม่มองที่มีอยู่ sighing
ฉันซุสของจิตวิญญาณสูญหาย
ชีวิต ที่ไป begets ชีวิตอื่น
ผมบางวันหนึ่งฉันจะเติบโต
spells เวียนหัวฐานบ้านใด ๆ
ผมมองว่า fluttering ใบ
มันเลื่อนช้า เมื่อ Prisa
วัลเลย์ Antonia
TURCO
102. BAK BEN.
Ben sığınma arayan bir şiir.
Bu hayatta, fedakârlık.
Ben açık tonda solfej sonatı.
Toplamı, sabit bir de ben.
Ben bakmak için dinleyen birinden bir yol.
Bulmak istediğiniz bakın takımları ben.
Ben şeyler, ruhu benim ellerini ovuşturarak.
ve başka bir hayata olanları Köprüsü haline.
Ben beyaz dalga kasırga.
Akışta gider ve başka bir tatili.
O kadar o tarafına gelince sighs
Orada görünmüyor göz iç geçiriyorum.
Ben kayıp ruh Zeus.
gider ve yeni bir hayat doğurur hayat.
Bir gün için büyümek olabilir olduğumu
herhangi bir ana üs Dizzy büyü.
Bak ben bu çırpınan yaprakları,
Prisa gittiğinde, yavaş yavaş hareket eder.
Antonia Valle
UCRANIANO
102. Я ПОДИВИТИСЯ.
Я поезії, що шукає притулку,
у житті, не жертви.
Я ясно тоновані сольфеджіо Соната,
Я сумою є фіксована обох.
Я є шлях від того, хто слухає дивитися,
Я дивитися набори, які потрібно знайти.
Я душі речі, потираючи руки,
і я став міст, що сталося з інше життя.
Я впевнена, що вихор білий хвилі,
Він виходить на потік і ламає інший.
Я впевнений, що зітхає, коли справа доходить до сторони,
зітхав ока, яке не подивитися, що там.
Я впевнений, Зевс втрачені душі,
життя, яка йде і породжує інше життя.
Я впевнений, що те, що один день, я міг рости, щоб
запаморочення будь-якого базування.
Я подивитися що розвіваються листя,
Він рухається повільно, коли Prisa йде.
Антонія Долина
ESLOVENO
102. SEM POGLED.
Jaz sem poezije, ki išče pribežališče,
v življenju, brez žrtvovanja.
Jaz sem jasno napeta solfeggio sonata,
Jaz sem vsota fiksni obeh.
Jaz sem od nekoga, ki posluša pogledati,
Jaz sem pogled sklopov, ki jih želite poiskati.
Jaz sem dušo stvari, drgnjenje moje roke,
in sem postal most, kaj se je zgodilo z drugo življenje.
Jaz sem Tornado bel val,
Gre na tok in drugo odmori.
Jaz sem ki vzdihi, ko gre na stran,
oči, ki ne da tam so sighing.
Jaz sem Zeus izgubljene duše,
življenja, ki gre in porodi drugo življenje.
Jaz sem nekaj, da en dan, lahko rastejo
vrtoglavico uroke vse domače baze.
Jaz sem si da plapola listi,
Se premika počasi, ko Prisa gre.
Antonia Valley
VIETNAMITA
102. TÔI MỘT CÁI NHÌN.
Tôi là thơ mà tìm nơi trú ẩn,
trong cuộc sống, không có sự hy sinh.
Tôi rõ ràng toned solfeggio sonata,
Tôi là tổng của một cố định cả hai.
Tôi cách từ những người nghe nhìn,
Tôi nhìn bộ mà bạn muốn tìm.
Tôi là linh hồn của những thứ, cọ xát bàn tay của tôi,
và tôi trở thành để cầu những gì đã xảy ra với một cuộc sống.
Tôi là cơn lốc của làn sóng trắng,
Nó đi vào dòng và phá vỡ một.
Tôi chắc rằng than thở khi nói đến bên,
mắt mà không xem xét rằng có sighing.
Tôi là Zeus linh hồn bị mất,
cuộc sống mà đi và begets một cuộc sống.
Tôi là một cái gì đó rằng một ngày tôi có thể phát triển đến
cơn chóng mặt của bất kỳ cơ sở nhà.
Tôi là một cái nhìn đó rung cánh lá,
Nó di chuyển chậm, khi PRI đi.
Antonia Valle
RUMANO
102. SUNT O PRIVIRE.
Eu sunt poezie care caută refugiu,
in viata, nici un sacrificiu.
Sunt clar solfegiu tonifiat sonata,
Eu sunt suma determinată atât.
Eu sunt cale de cineva care ascultă să privească,
I sînt privire stabileşte că doriţi să găsiţi.
Eu sunt sufletul de lucruri, frecare mâinile mele,
şi am devenit Podul ce sa întâmplat cu o alta viata.
Eu sunt vârtej de vânt de val alb,
Se merge pe flux şi pauze de altul.
Sunt că suspine când vine vorba de partea,
ochi care nu se uita că acolo sunt suspin.
Eu sunt Zeus sufletului pierdut,
de viaţă, care merge şi zamisleste o alta viata.
Ceva sunt ca o zi am putea creste la
ameţit vrăji de orice baza de acasă.
Eu sunt un aspect care dă din aripi de frunze,
Se mişcă încet, când Prisa merge.
Antonia Valle
LETÓN
102. ES IZSKATU.
Es esmu dzeju, kas meklē patvērumu,
dzīvē nav upurēt.
Es esmu skaidrs, tonēti solfeggio Sonāte
Es esmu summa fiksēta gan.
Es esmu prom no kāds, kurš klausās, lai paskatītos,
Es izskatu kopas, kuru vēlaties atrast.
Es esmu lietas, dvēsele, berzē rokas,
un man kļūt par tiltu, kas noticis citā dzīvē.
Es esmu baltais vilnis, viesuļvētra
Tā iet uz upes un citu pārtraukumus.
Es esmu, kas nopūšas, kad runa ir par pusi,
acij, kuru nav izskatās, ka tur ir čukst.
Es esmu zaudējusi dvēseli, Zeus
dzīvi, kas iet un begets citā dzīvē.
Es esmu kaut ko, ka kādu dienu varētu pieaugt līdz
reiboni viļņus no jebkura mājas bāzes.
Es esmu skatīties kas plivinās atstāj
Tā pārvietojas lēni, kad Prisa iet.
Antonia Valle
LITUANO
102. MAN ATRODO.
Aš esu poezija, prašo prieglobsčio,
gyvenime, ne aukos.
Aš aišku atspalvių solfeggio sonata,
Aš esu suma fiksuoto abu.
Aš esu kaip iš asmens, kuris klauso atrodo,
Aš ieškoti rinkinių, kurį norite rasti.
Aš esu iš dalykų, siela trina rankas,
ir tapau tilto kas atsitiko, kad kitame gyvenime.
Aš esu balta bangos, audra
Jis eina į srautą ir pertraukos kitą.
Aš tikiu, kad atsidūsta kai jis ateina į šoną,
akis, kad neatrodo kad ten yra sighing.
Aš esu prarastos sielos, Dzeusas
gyvenimą, kad eina ir begets kitame gyvenime.
Aš kažką kad vieną dieną aš galėtų augti
galvos svaigimas burtai, bet yra įsisteigusios.
Man atrodo kad Skraidymas lapai,
Jis juda lėtai, kai Prisa eina.
Antonia Valley
BÚLGARO
102. СЪМ ПОГЛЕД.
Аз съм поезия, което търси убежище,
в живота, няма жертви.
Аз съм ясна тонизирана солфеж Соната,
Аз съм на сумата от фиксирана и двете.
Аз съм начин от някой, който слуша да изглежда,
Аз съм гледам комплекти, които искате да намерите.
Аз съм душата на нещата, триене ръцете ми,
и стана мост, какво се случи с друг живот.
Аз съм вихрушка на бяла вълна,
Той отива на поток и разрушава друга.
Аз съм, че въздишките когато става въпрос за страната,
окото, което не изглежда, че там са въздишки.
Аз съм Зевс на изгубена душа,
Животът, който отива и поражда друг живот.
Аз нещо съм че един ден може да нарасне до
замаяни магии на всяка база.
Аз съм внимание че пърхащи листа,
Тя се движи бавно, когато Prisa отива.
Антония долина
HINDI
102. मैं देख रहा हूँ।
कविता कि शरण चाहता है, मैं हूँ,
जीवन में, कोई बलिदान।
मैं स्पष्ट toned solfeggio सोनाटा हूँ,
मैं इस राशि का एक निश्चित दोनों हूँ।
मैं जिस तरह से किसी को कौन सुनता है देखो करने के लिए कर रहा हूँ,
मैं नज़र सेट है कि आप खोजने के लिए चाहता हूँ।
मैं मेरे हाथ मलाई बातें, की आत्मा हूँ,
और मैं क्या करने के लिए किसी अन्य जीवन हुआ पुल के लिए बन गया।
मैं सफेद लहर के बवंडर हूँ,
यह धारा पर चला जाता है और एक और टूट जाता है।
मैं कर रहा हूँ कि जब यह आता है की ओर करने के लिए, आह
कि वहाँ नहीं लगती है कि आँख sighing हैं।
मैं खो आत्मा के ज़ीउस हूँ,
जीवन चला जाता है और एक अन्य जीवन begets.
मैं कुछ है कि एक दिन मैं करने के लिए विकसित कर सकता हूँ
किसी भी घर आधार के चक्कर मंत्र।
मैं देख रहा हूँ कि फहराता पत्ते,
यह धीरे धीरे चलता है जब Prisa चला जाता है।
Antonia घाटी
INDONESIO
102. SAYA LIHAT.
Aku puisi yang mencari perlindungan,
dalam kehidupan, tidak ada korban.
Aku jelas kencang solfeggio sonata,
Saya jumlah tetap baik.
Aku jauh dari seseorang yang mendengarkan melihat,
Saya set tampilan yang Anda inginkan untuk menemukan.
Saya jiwa hal, menggosok tangan saya,
dan aku menjadi jembatan apa yang terjadi dengan kehidupan yang lain.
Aku angin puyuh gelombang putih,
It goes di sungai dan istirahat lain.
Saya bahwa mendesah ketika datang ke samping,
mata yang tidak terlihat yang ada mendesah.
Aku Zeus jiwa hilang,
kehidupan yang berjalan dan melahirkan kehidupan yang lain.
Saya sesuatu pada suatu hari aku bisa tumbuh
pusing dari dasar rumah apapun.
Aku melihat bahwa beterbangan daun,
Bergerak perlahan-lahan, ketika Prisa pergi.
Antonia Valle
CATALÁN
102. SÓC UNA MIRADA.
Jo sóc la poesia que busca refugi,
en la vida, cap sacrifici.
Sóc sonata clar tonificat solfeig,
Jo sóc la suma d'un fix tant.
Jo sóc el camí d'algú que escolta mirar,
Sóc conjunts de mirada que voleu trobar.
Jo sóc l'ànima de les coses, fregant-se les mans,
i he tornat al pont de què va passar amb una altra vida.
Jo sóc el remolí de l'onada blanca,
Es continua corrent i trenca l'altre.
Jo estic que sospira quan es tracta de la cara,
l'ull que no veus que allà són un sospir.
Jo sóc el Zeus de l'ànima perduda
la vida que passa i engendra una altra vida.
Sóc una cosa que un dia que em podria créixer a
vertigen de qualsevol base de casa.
Jo sóc un aspecte que voleiant deixa,
Es mou lentament, quan Prisa es torna.
Antonia Valle
EUSKERA,
102 - Begirada bat naiz.
Aterpe poesia naiz bila,
osorik bizitza, sakrifizio ez.
Solfeo'm argi sonata toned,
finko bat bai batura naiz.
Norbait modu begiratu entzuten dut,
aurkitu nahi duzu begiraleez dut.
Gauzen arima, hori ukitu nire eskuak nago,
eta, beste urrats bat zubi bizi bihurtu da.
Uhin zuri zurrunbiloan naiz,
korronte sartzen da, eta beste bat apurtzen du.
'M-ko duten Suspiros orduan, eskua,
begi hori ez dagoela asperenez begiratu.
Galdu soul keepeth nago,
Bizitza bizitza da, eta beste bat begets.
Egun batean, zerbait hori izan nuen hazten
harridura etxeko edozein oinarri.
Begirada bat billowy doan nago,
poliki-poliki urruntzen, duzunean presarik.
Antonia Valle
GALLEGO
102 - EU SON mirada.
Estou buscando poesía refuxio,
vida en pleno, ningún sacrificio.
Solfeo'm sonata claro debilitada,
Eu son o sumatorio dunha fixos.
Eu son alguén que escoita maneira de ollar,
Eu ollo quere atopar.
Eu son a alma das cousas, que tocan as miñas mans,
e tornar-se unha ponte de vivir a outro paso.
Eu son o turbillón de onda branca,
que entra no fluxo e rompe outro.
'M Aquel que suspira cando se trata de man,
o ollo que non mira para que suspirando.
Eu son o alma garda perdido,
a vida é vida e xera outro.
Algo que un día eu podería crecer para
base de asombro de calquera casa.
Eu son un ollar revolto que vai,
lentamente, cando se apresurar.
Antonia Valle
RUSO
102. Я ПОСМОТРЕТЬ.
Я стихи, которые ищет убежище,
в жизни, не жертва.
Я ясно тонированное сольфеджио Соната,
Я сумму фиксированной обоих.
Я от кого-то, кто слушает смотреть,
Я взгляд наборы, которые вы хотите найти.
Я душа вещи, потирая руки,
и я стал мост, что случилось с другой жизни.
Я вихрь белой волны,
Он идет на поток и другой.
Я то вздыхает, когда речь идет в сторону,
глаза, что не смотреть что там вздыхая.
Я Зевса, потерянные души,
жизнь идет и порождает другой жизни.
Я что-то, что в один прекрасный день я мог бы вырасти до
головокружения любого базирования.
Я посмотреть что развеваются листья,
Она движется медленно, когда идет Prisa.
Антония Долина
INGLÉS
102. I AM A LOOK.
I am the poetry that seeks refuge,
in the life, no sacrifice.
I am clear toned solfeggio sonata,
I am the sum of a fixed both.
I am way from someone who listens to look,
I am look sets that you want to find.
I am the soul of things, rubbing my hands,
and I become to bridge what happened to another life.
I am the whirlwind of the white wave,
It goes on stream and breaks another.
I am that sighs when it comes to the side,
the eye that does not look that there are sighing.
I am the Zeus of the lost soul,
the life that goes and begets another life.
I am something that one day I could grow to
dizzy spells of any home base.
I'm a look that fluttering leaves,
It moves slowly, when Prisa goes.
Antonia Valley
HOLANDÉS
102. IK BEN EEN KIJKJE.
Ik ben de poëzie die tot doel toevlucht heeft,
in het leven, geen offer.
Ik ben duidelijk afgezwakt solfège Sonate,
Ik ben de som van een vaste van beide.
Ik ben weg van iemand die luistert naar kijken,
Ik ben kijk sets die u wilt zoeken.
Ik ben de ziel van dingen, wrijven mijn handen,
en ik Word naar brug wat is er gebeurd met een ander leven.
Ik ben de wervelwind van de witte Golf,
Het gaat op stream en breekt een ander.
Ik ben dat als het gaat om de kant, zuchten
het oog dat ziet die niet daar zijn zuchten.
Ik ben de Zeus van de verloren ziel,
het leven dat gaat en een ander leven verwekt.
Ik ben iets dat ik zou kunnen tot groeien op een dag
Dizzy spreuken van elke woning een thuis basis.
Ik ben een blik die fladderende verlaat,
Hij beweegt langzaam, wanneer Prisa gaat.
Antonia Valley
FRANCÉS
102. JE SUIS UN COUP D'OEIL.
Je suis la poésie qui cherche refuge,
dans la vie, aucun sacrifice.
Je suis Sonate clair solfège tonique,
Je suis la somme d'un fixe les deux.
Je suis loin de quelqu'un qui regarde, écoute
Je suis jeux de look que vous voulez trouver.
Je suis l'âme des choses, en frottant mes mains,
et je deviens au pont, ce qui est arrivé à une autre vie.
Je suis le tourbillon de la vague blanche,
Il va sur stream et brise un autre.
Je suis qui soupire quand il s'agit de la partie,
le œil qui ne ressemble pas qu'il sont en soupirant.
Je suis le Zeus de l'âme perdue,
la vie qui va et qui engendre une autre vie.
Je suis quelque chose qu'un jour que je pourrais atteindre
vertiges de n'importe quel port d'attache.
Je suis un coup d'oeil ce flottement laisse,
Il se déplace lentement, quand va de Prisa.
Vallée d'Antonia
ALEMÁN
102. ICH BIN EINEN BLICK.
Ich bin die Poesie, die Zuflucht sucht,
im Leben, kein Opfer.
Ich bin klar getönten Solfeggio Sonate,
Ich bin die Summe der einer festen beide.
Ich bin weg von jemand, der zuhört, um zu suchen,
Ich bin Blick-Sets, die Sie suchen möchten.
Ich bin die Seele der Dinge, meine Hände zu reiben,
und ich werde zur Brücke einem anderen Leben passierte.
Ich bin der Wirbelwind von der weißen Welle,
Es geht auf Stream und anderen bricht.
Ich bin so seufzt, wenn es darum geht die Seite
das Auge, das nicht, dass es aussieht, sind seufzen.
Ich bin dem Zeus die verlorene Seele,
das Leben, das geht und zeugt von einem anderen Leben.
Ich bin etwas, dass eines Tages, dem ich werden konnten
Schwindelanfälle Heimatbasis.
Ich bin einen Blick verlässt das Flattern,
Es bewegt sich langsam, wenn Prisa geht.
Antonia Valle
ITALIANO
102. SONO UNO SGUARDO.
Io sono la poesia che cerca rifugio,
nella vita, nessun sacrificio.
Io sono la sonata chiaro solfeggio tonica,
Io sono la somma di un fisso entrambi.
Io sono via da qualcuno che ascolta a guardare,
Sono insiemi di aspetto che si desidera trovare.
Io sono l'anima delle cose, fregandosi le mani,
e a diventare a ponte, quello che è successo ad un'altra vita.
Io sono il vortice dell'onda bianco,
Va su stream e rompe un altro.
Io sono che sospira quando si tratta di lato,
l'occhio che non guarda che ci sono sospirando.
Io sono Zeus dell'anima persa,
la vita che va e genera un'altra vita.
Io sono qualcosa che un giorno a che avrei potuto crescere
vertigini incantesimi di qualsiasi casa base.
Io sono un look che svolazzando lascia,
Si muove lentamente, quando va di Prisa.
Valle di Antonia
DANÉS
102. JEG ER ET KIG.
Jeg er den poesi, der søger tilflugt,
i livet, ingen ofre.
Jeg er klart tonet solfeggio sonata,
Jeg er summen af en fast, begge.
Jeg er langt fra nogen, der lytter til at se,
Jeg kig sæt, som du vil finde.
Jeg er sjælen af ting, gnide mine hænder,
og jeg bliver til bro Hvad skete der med et andet liv.
Jeg er hvirvelvind af den hvide bølge,
Det går på strøm og bryder en anden.
Jeg er der suk når det kommer til siden,
øjet, der ikke ser ud som der sukke.
Jeg er Zeus af den tabte sjæl,
det liv, der går og avler et andet liv.
Jeg er noget en dag jeg kunne vokse
svimmel magi af enhver hjemmebase.
Jeg er en kig at flagrende blade,
Det bevæger sig langsomt, når Prisa går.
Antonia Valle
CHINO
102.我看看。
我的诗歌，寻求庇护，
在生活中，没有牺牲。
我很清楚被定调子视唱练耳的奏鸣曲，
我总和的固定两种。
我是从某个人来看，正在倾听的方式
我想要查找的外观设置。
我的灵魂的东西，揉我的手
和我成为到桥到另一种生活发生了什么。
我的白波旋风
它在流去，并中断另一个。
我叹了口气对边，当
看起来并不是那里的眼睛叹气。
我是灵魂的宙斯的失落，
那种又产生另一种生命的生活。
我就会变得那一天
任何家基地的发晕的魅力。
我一看那飘飘叶
它缓慢移动，当 Prisa 的时候。
安东妮亚谷
JAPONÉS
102. 私をご覧ください。
私は避難所を求めている詩
生活の中で、犠牲のないです。
明確なトーン ソルフェージュ ソナタを午前します。
私は合計の両方です。
私は、見るに耳を傾け誰かからの方法
検索したい見てセットです。
私は、魂、物事の私の手をこすり
別の人生に何が起こったの橋になります。
私は白い波の旋風
ストリームに行くし、別の中断します。
私はその側に来るときはため息をついた
そこを見ていない目がため息をつきます。
失われた魂のゼウスを午前します。
行くし、別の人生を生む人生。
私は何か私を育てることができる 1 日
任意のホームベースのめまい呪文。
私は見て葉を舞う
Prisa は行くとき、ゆっくりと移動します。
アントニア ・ バレー
FINLANDÉS
102. EN KATSO.
Olen runoutta, joka hakee turvapaikkaa,
elämässä ei uhrausta.
Olen selvästi äänisen solfeggio sonata
Olen summa kiinteä molemmat.
Olen niin joku, joka kuuntelee katsomaan,
Olen näyttää joukkoja, jotka haluat löytää.
Olen asioita, soul hankaus minun käsissä
ja olen tullut silta mitä tapahtui toisen elämästä.
Olen valkoinen aalto tornado
Se menee virta ja rikkoo toisen.
Olen että huokaa puolella, kun
silmä, joka ei Näytä että siellä huokaus.
Olen eksynyt sielu, Zeus
elämä, joka menee ja synnyttää toisen elämän.
Olen jotain että jonain päivänä saattaa kasvaa
koti-nojata huimausta loitsuja.
Olen etsiä että hulmuten lähtee,
Se liikkuu hitaasti, kun Prisa menee.
Antonia Valley
POLACO
102. JESTEM OKIEM.
Jestem poezji, która szuka schronienia,
w życiu, nie ofiary.
Jestem jasne, stonowane solfeżu sonata,
Jestem suma stałych zarówno.
Ja jestem droga od kogoś, kto wygląda,
Jestem wygląd zestawy, które chcesz znaleźć.
Jestem duszą rzeczy, zacierając ręce,
a ja się do mostu, co się stało z innego życia.
Jestem wir biały fala,
To idzie na strumień i psuje innym.
Jestem, że Westchnień, jeśli chodzi o strony,
oko, które nie wygląda, że są wzdychając.
Jestem Zeus zagubionej duszy,
życie, że idzie i rodzi życie innym.
Jestem coś, że pewnego dnia może rosnąć do
panjabian zaklęcia podstawy każdego domu.
Ja jestem pewien patrzeć że trzepot liści,
Porusza się powoli, gdy Prisa idzie.
Antonia Valle
PORTUGUÉS
102. SOU UM OLHAR.
Eu sou a poesia que busca refúgio,
na vida, sem sacrifício.
Eu sou a sonata de solfejo tons claros,
Eu sou a soma de um fixo ambos.
Estou a caminho de alguém que ouve a olhar,
Eu sou a moda de olhar que você deseja encontrar.
Eu sou a alma das coisas, esfregando as mãos,
e me tornar a ponte, o que aconteceu com outra vida.
Eu sou o turbilhão da onda branca,
Vai no fluxo e quebra a outra.
Eu sou que suspira quando vem para o lado,
o olho que não parece que lá estão suspirando.
Eu sou o Zeus da alma perdida,
a vida que vai e gera outra vida.
Sou algo que um dia que eu poderia crescer
tonturas de qualquer base de casa.
Eu sou um olhar aquele tremulando folhas,
Ele se move lentamente, quando vai da Prisa.
Antonia valle
GRIEGO
102. ΕΊΜΑΙ ΜΙΑ ΜΑΤΙΆ.
Είμαι η ποίηση που αναζητά καταφύγιο,
στη ζωή, δεν θυσία.
Είμαι σαφής τονισμένο Σολφέζ Σονάτα,
Είμαι το άθροισμα από ένα σταθερό δύο.
Είμαι μακριά από κάποιον που ακούει να δούμε,
Είμαι σύνολα βλέμμα που θέλετε να βρείτε.
Εγώ Ειμί η ψυχή των πραγμάτων, τρίβουν τα χέρια μου,
και γίνομαι γέφυρα τι συνέβη σε μια άλλη ζωή.
Είμαι δίνη του το άσπρο κύμα,
Συνεχίζεται το ρεύμα και σπάζει το άλλο.
Είμαι που αναστενάζει όταν πρόκειται για την πλευρά,
το μάτι που δεν φαίνεται ότι εκεί αναστενάζοντας.
Είμαι ο Δίας από τη χαμένη ψυχή,
η ζωή που πηγαίνει και γεννά μια άλλη ζωή.
Είμαι κάτι ότι κάποια μέρα θα μπορούσα να αυξηθώ να
ζαλάδες κάθε εγχώριας βάσης.
Είμαι μια ματιά που κυματίζουν αφήνει,
Κινείται αργά, όταν πηγαίνει Prisa.
Κοιλάδα ΑΝΤΩΝΙΑ
SUECO
102. JAG EN TITT.
Jag är poesi som söker fristad,
i livet, inga offer.
Jag är klar tonad solfeggio sonata,
Jag är summan av en fast båda.
Jag är långt från någon som lyssnar ska se ut,
Jag ser uppsättningar som du vill hitta.
Jag är själen i saker, gnugga mina händer,
och jag blir till bron vad hände med ett annat liv.
Jag är virvelvind av vit våg,
Det går på ström och bryter en annan.
Jag är som suckar när det kommer till sidan,
ögat som inte ser ut som det suckande.
Jag är Zeus av den förlorade själen,
det liv som går och föder ett annat liv.
Jag är något som en dag jag kunde växa till
yrselattacker av någon hemmabas.
Jag är en titt det fladdrande löv,
Den rör sig långsamt, när Prisa går.
Antonia Valley
NORUEGO
102. JEG ER EN TITT.
Jeg er poesi som søker tilflukt,
i livet, intet offer.
Jeg er klart tonet solfeggio sonata,
Jeg er summen av en fast begge.
Jeg er fra noen som lytter til ser,
Jeg ser sett som du vil finne.
Jeg er sjelen til ting, gni hendene,
og jeg blir til bro hva som skjedde med et annet liv.
Jeg virvelvind av den hvite bølgen,
Den går på strøm bryter en annen.
Jeg er at sukker når det kommer til side,
øyet som ikke ser ut som det er sighing.
Jeg Zevs for den bortkomne sjelen,
livet som går og avler et annet liv.
Jeg er noe som en dag jeg kunne vokse til
svimmel staver av hjem base.
Jeg se at flagrende blader,
Den beveger seg sakte, når Prisa går.
Antonia Valle
COREANO
102. 나 봐입니다.
나는 노력 피난처, 시
생활 희생.
나는 분명 격된 solfeggio 소나타
합계는 고정된 두 나.
나는 보고, 듣는 사람에 게 서 방법
내가 찾으려는 모습 세트입니다.
나 일의 영혼이 내 손을 문 지르고
그리고 또 다른 인생에 무슨 일이 있었는지 다리에 된다.
나는 흰 물결의 소용돌이
그것은 스트림에 넘어가고 다른 휴식.
내가 하는 측면에 관해서 한숨
그을 거기 보이지 않는 눈은 한숨.
나는 잃어버린된 영혼의 제우스
인생을가 고 또 다른 생명을 낳는다입니다.
내가 뭔가를 성장할 수 있는 그 어느날
어떤 홈 베이스의 현기증 주문입니다.
난 보고 나뭇잎을 나 부 끼고
그것은 천천히, Prisa가 이동 합니다.
안토니 아 밸리
CHECO
102. JSEM SE PODÍVAT.
Já jsem poezie, která hledá útočiště,
v životě, žádné oběti.
Já am jasný tónovaný solfeggio Sonáta,
Já jsem se součtem pevné obou.
Já jsem od někoho, kdo poslouchá hledat,
Já jsem vzhled sady, které chcete najít.
Já jsem duši věcí, mnul si ruce,
a já se k mostu, co se stalo s dalším životě.
Já jsem smršť bílá vlna
Jde o proud a zlomí se jiný.
Já jsem že vzdychá, pokud jde o strany,
oka, která nevypadá, že tam jsou vzdychání.
Já jsem Zeus ztracené duše,
život, který jede a plodí další život.
Já jsem něco, že jednoho dne mohl růst na
Chceš mě zabít jakékoli domovské základny.
Já jsem se že třepotající listí,
To se pohybuje pomalu, když Prisa jde.
Antonia údolí
ESLOVACO
102. SOM POZRIEŤ.
Ja som poéziu, ktorá hľadá útočisko,
v živote, žiadne obete.
Ja som jasne tónovaný solfeggio Sonáta,
Som súčtom fixnej oboch.
Som tak od niekoho, kto počúva vyzerať,
Som vzhľad súbory, ktoré chcete nájsť.
I am duše vecí, mnul ruky,
a ja sa stal most, čo sa stalo na ďalší život.
Ja som vieru Biela vlna,
Ide o prúd a rozbije ďalšie.
Som si, že vzdychy keď príde na strane
oka, ktorá nevyzerá, že tam sú vzdychať.
Ja som Zeus stratené duše,
život, ktorý ide a plodí iný život.
Ja som niečo, že jedného dňa by mohol vzrásť na
závrat kúzla akejkoľvek domovskú základňu.
I 'm vyzerať že vlajúcej listy,
To sa pohybuje pomaly, keď Prisa ide.
Antonia Valle
TAILANDÉS
102. ฉันดู
ฉันเป็นบทกวีที่ขอลี้ภัย
ในชีวิต เสียสละไม่
ผมชัดเจนกระชับ solfeggio sonata
ฉันจำนวนคงทั้งสอง
ผมจากคนที่ฟังดู
ฉันชุดลักษณะที่คุณต้องการค้นหา
ฉันเป็นวิญญาณสิ่ง ถูมือของฉัน
และฉันเป็นบริดจ์เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตอื่น
ผมลมของคลื่นสีขาว
มันไปสตรีม และแบ่งอีก
ผมว่า sighs เมื่อมาถึงด้านข้าง
ตาไม่มองที่มีอยู่ sighing
ฉันซุสของจิตวิญญาณสูญหาย
ชีวิต ที่ไป begets ชีวิตอื่น
ผมบางวันหนึ่งฉันจะเติบโต
spells เวียนหัวฐานบ้านใด ๆ
ผมมองว่า fluttering ใบ
มันเลื่อนช้า เมื่อ Prisa
วัลเลย์ Antonia
TURCO
102. BAK BEN.
Ben sığınma arayan bir şiir.
Bu hayatta, fedakârlık.
Ben açık tonda solfej sonatı.
Toplamı, sabit bir de ben.
Ben bakmak için dinleyen birinden bir yol.
Bulmak istediğiniz bakın takımları ben.
Ben şeyler, ruhu benim ellerini ovuşturarak.
ve başka bir hayata olanları Köprüsü haline.
Ben beyaz dalga kasırga.
Akışta gider ve başka bir tatili.
O kadar o tarafına gelince sighs
Orada görünmüyor göz iç geçiriyorum.
Ben kayıp ruh Zeus.
gider ve yeni bir hayat doğurur hayat.
Bir gün için büyümek olabilir olduğumu
herhangi bir ana üs Dizzy büyü.
Bak ben bu çırpınan yaprakları,
Prisa gittiğinde, yavaş yavaş hareket eder.
Antonia Valle
UCRANIANO
102. Я ПОДИВИТИСЯ.
Я поезії, що шукає притулку,
у житті, не жертви.
Я ясно тоновані сольфеджіо Соната,
Я сумою є фіксована обох.
Я є шлях від того, хто слухає дивитися,
Я дивитися набори, які потрібно знайти.
Я душі речі, потираючи руки,
і я став міст, що сталося з інше життя.
Я впевнена, що вихор білий хвилі,
Він виходить на потік і ламає інший.
Я впевнений, що зітхає, коли справа доходить до сторони,
зітхав ока, яке не подивитися, що там.
Я впевнений, Зевс втрачені душі,
життя, яка йде і породжує інше життя.
Я впевнений, що те, що один день, я міг рости, щоб
запаморочення будь-якого базування.
Я подивитися що розвіваються листя,
Він рухається повільно, коли Prisa йде.
Антонія Долина
ESLOVENO
102. SEM POGLED.
Jaz sem poezije, ki išče pribežališče,
v življenju, brez žrtvovanja.
Jaz sem jasno napeta solfeggio sonata,
Jaz sem vsota fiksni obeh.
Jaz sem od nekoga, ki posluša pogledati,
Jaz sem pogled sklopov, ki jih želite poiskati.
Jaz sem dušo stvari, drgnjenje moje roke,
in sem postal most, kaj se je zgodilo z drugo življenje.
Jaz sem Tornado bel val,
Gre na tok in drugo odmori.
Jaz sem ki vzdihi, ko gre na stran,
oči, ki ne da tam so sighing.
Jaz sem Zeus izgubljene duše,
življenja, ki gre in porodi drugo življenje.
Jaz sem nekaj, da en dan, lahko rastejo
vrtoglavico uroke vse domače baze.
Jaz sem si da plapola listi,
Se premika počasi, ko Prisa gre.
Antonia Valley
VIETNAMITA
102. TÔI MỘT CÁI NHÌN.
Tôi là thơ mà tìm nơi trú ẩn,
trong cuộc sống, không có sự hy sinh.
Tôi rõ ràng toned solfeggio sonata,
Tôi là tổng của một cố định cả hai.
Tôi cách từ những người nghe nhìn,
Tôi nhìn bộ mà bạn muốn tìm.
Tôi là linh hồn của những thứ, cọ xát bàn tay của tôi,
và tôi trở thành để cầu những gì đã xảy ra với một cuộc sống.
Tôi là cơn lốc của làn sóng trắng,
Nó đi vào dòng và phá vỡ một.
Tôi chắc rằng than thở khi nói đến bên,
mắt mà không xem xét rằng có sighing.
Tôi là Zeus linh hồn bị mất,
cuộc sống mà đi và begets một cuộc sống.
Tôi là một cái gì đó rằng một ngày tôi có thể phát triển đến
cơn chóng mặt của bất kỳ cơ sở nhà.
Tôi là một cái nhìn đó rung cánh lá,
Nó di chuyển chậm, khi PRI đi.
Antonia Valle
RUMANO
102. SUNT O PRIVIRE.
Eu sunt poezie care caută refugiu,
in viata, nici un sacrificiu.
Sunt clar solfegiu tonifiat sonata,
Eu sunt suma determinată atât.
Eu sunt cale de cineva care ascultă să privească,
I sînt privire stabileşte că doriţi să găsiţi.
Eu sunt sufletul de lucruri, frecare mâinile mele,
şi am devenit Podul ce sa întâmplat cu o alta viata.
Eu sunt vârtej de vânt de val alb,
Se merge pe flux şi pauze de altul.
Sunt că suspine când vine vorba de partea,
ochi care nu se uita că acolo sunt suspin.
Eu sunt Zeus sufletului pierdut,
de viaţă, care merge şi zamisleste o alta viata.
Ceva sunt ca o zi am putea creste la
ameţit vrăji de orice baza de acasă.
Eu sunt un aspect care dă din aripi de frunze,
Se mişcă încet, când Prisa merge.
Antonia Valle
LETÓN
102. ES IZSKATU.
Es esmu dzeju, kas meklē patvērumu,
dzīvē nav upurēt.
Es esmu skaidrs, tonēti solfeggio Sonāte
Es esmu summa fiksēta gan.
Es esmu prom no kāds, kurš klausās, lai paskatītos,
Es izskatu kopas, kuru vēlaties atrast.
Es esmu lietas, dvēsele, berzē rokas,
un man kļūt par tiltu, kas noticis citā dzīvē.
Es esmu baltais vilnis, viesuļvētra
Tā iet uz upes un citu pārtraukumus.
Es esmu, kas nopūšas, kad runa ir par pusi,
acij, kuru nav izskatās, ka tur ir čukst.
Es esmu zaudējusi dvēseli, Zeus
dzīvi, kas iet un begets citā dzīvē.
Es esmu kaut ko, ka kādu dienu varētu pieaugt līdz
reiboni viļņus no jebkura mājas bāzes.
Es esmu skatīties kas plivinās atstāj
Tā pārvietojas lēni, kad Prisa iet.
Antonia Valle
LITUANO
102. MAN ATRODO.
Aš esu poezija, prašo prieglobsčio,
gyvenime, ne aukos.
Aš aišku atspalvių solfeggio sonata,
Aš esu suma fiksuoto abu.
Aš esu kaip iš asmens, kuris klauso atrodo,
Aš ieškoti rinkinių, kurį norite rasti.
Aš esu iš dalykų, siela trina rankas,
ir tapau tilto kas atsitiko, kad kitame gyvenime.
Aš esu balta bangos, audra
Jis eina į srautą ir pertraukos kitą.
Aš tikiu, kad atsidūsta kai jis ateina į šoną,
akis, kad neatrodo kad ten yra sighing.
Aš esu prarastos sielos, Dzeusas
gyvenimą, kad eina ir begets kitame gyvenime.
Aš kažką kad vieną dieną aš galėtų augti
galvos svaigimas burtai, bet yra įsisteigusios.
Man atrodo kad Skraidymas lapai,
Jis juda lėtai, kai Prisa eina.
Antonia Valley
BÚLGARO
102. СЪМ ПОГЛЕД.
Аз съм поезия, което търси убежище,
в живота, няма жертви.
Аз съм ясна тонизирана солфеж Соната,
Аз съм на сумата от фиксирана и двете.
Аз съм начин от някой, който слуша да изглежда,
Аз съм гледам комплекти, които искате да намерите.
Аз съм душата на нещата, триене ръцете ми,
и стана мост, какво се случи с друг живот.
Аз съм вихрушка на бяла вълна,
Той отива на поток и разрушава друга.
Аз съм, че въздишките когато става въпрос за страната,
окото, което не изглежда, че там са въздишки.
Аз съм Зевс на изгубена душа,
Животът, който отива и поражда друг живот.
Аз нещо съм че един ден може да нарасне до
замаяни магии на всяка база.
Аз съм внимание че пърхащи листа,
Тя се движи бавно, когато Prisa отива.
Антония долина
HINDI
102. मैं देख रहा हूँ।
कविता कि शरण चाहता है, मैं हूँ,
जीवन में, कोई बलिदान।
मैं स्पष्ट toned solfeggio सोनाटा हूँ,
मैं इस राशि का एक निश्चित दोनों हूँ।
मैं जिस तरह से किसी को कौन सुनता है देखो करने के लिए कर रहा हूँ,
मैं नज़र सेट है कि आप खोजने के लिए चाहता हूँ।
मैं मेरे हाथ मलाई बातें, की आत्मा हूँ,
और मैं क्या करने के लिए किसी अन्य जीवन हुआ पुल के लिए बन गया।
मैं सफेद लहर के बवंडर हूँ,
यह धारा पर चला जाता है और एक और टूट जाता है।
मैं कर रहा हूँ कि जब यह आता है की ओर करने के लिए, आह
कि वहाँ नहीं लगती है कि आँख sighing हैं।
मैं खो आत्मा के ज़ीउस हूँ,
जीवन चला जाता है और एक अन्य जीवन begets.
मैं कुछ है कि एक दिन मैं करने के लिए विकसित कर सकता हूँ
किसी भी घर आधार के चक्कर मंत्र।
मैं देख रहा हूँ कि फहराता पत्ते,
यह धीरे धीरे चलता है जब Prisa चला जाता है।
Antonia घाटी
INDONESIO
102. SAYA LIHAT.
Aku puisi yang mencari perlindungan,
dalam kehidupan, tidak ada korban.
Aku jelas kencang solfeggio sonata,
Saya jumlah tetap baik.
Aku jauh dari seseorang yang mendengarkan melihat,
Saya set tampilan yang Anda inginkan untuk menemukan.
Saya jiwa hal, menggosok tangan saya,
dan aku menjadi jembatan apa yang terjadi dengan kehidupan yang lain.
Aku angin puyuh gelombang putih,
It goes di sungai dan istirahat lain.
Saya bahwa mendesah ketika datang ke samping,
mata yang tidak terlihat yang ada mendesah.
Aku Zeus jiwa hilang,
kehidupan yang berjalan dan melahirkan kehidupan yang lain.
Saya sesuatu pada suatu hari aku bisa tumbuh
pusing dari dasar rumah apapun.
Aku melihat bahwa beterbangan daun,
Bergerak perlahan-lahan, ketika Prisa pergi.
Antonia Valle
No hay comentarios:
Publicar un comentario